Verhalen

Rongtje Wieringen

Geschreven door Jan Rotgans (skoelpoad) op 23 november 2017

Een gedicht van mijn, op 11 mei j.l. overleden vader, Pieter Evert Rotgans.

Ga je van Oosterlangd naar durrep, en wil je gauw
Den ga je via de Gemenelangse weg, want den mikt ut niet zo nauw

Maar hew je de tijd, of er is wiend
Den is ut beter over stroe misskien

Maar eerst langs Oosterlangd mit de kerk, t'liekt wel un kathedraal
Maar erg gelovig benne ze hier niet, al geld dat niet voer allemaal

Den reie je deur naar Vatrop, of is het Vatrtop an zee
Veul huuse binne deer bedekt met riet, ze doen het er maar mee

Den richting Stroe, en ut eerste wat je ziet
Dat is ut stroeerkerkhof, maar un kerkje is er niet

Den hei je de museumboerderij, was eerder van Jan Lont
Die kon zo mooi vertelle, je hing um an sien mongt

We reie rustig vorder, en haast hewwe we niet
Ien ieder moet toch wete, gauw is sturfen an de skiet

Je komt in noordburen, met museum allerhangt
Durrep zie je deer legge, want je gaat deur ut open langt

Durp zelf litte we links legge, aars raak je deur de belt
An twie kangte geparkeerde auto's, en veul verkeers geweld

We gaan naar ut westen, via de noorderbuurt
Dam is de Quarantaine, dat werd eerder deur de VOC ingehuurd

Op zee ware veul zieke menske, die lapte ze deer den op
Maar boeve en skavuite, die hinge ze an un strop

Deur ut zandpad ga je naar benede, den kom je in de koog
Den zie je deer ut kerkje staan, en mit de huuse skuun omhoog

In de kerkelaan kiek je naar bove, van achtere zie je un gat
t'Is zomaar puur klimme, k'wou dat ik nou un stoomfiets had

An t'end binne we op ien keileembult, die is twaalf meter hôôg
En mit de klimaatsverandering, houd Simon Kikkert zo z'n biene drôôg

Rechts zie je de waddenzee, naar links ut Amstelmeer
En drooi nag wat meer naar links, kiek je op de dake van huuse neer

Ut damsterpad naar benede, het daalt nogal ferm
Het is te hope dat je remme goed binne, want aars beland je in de berm

Nou gaan we deur de waterweg, en binne an de Haukes anlangd
En dut was in vroeger jare, ien havenplaats van stand

Nou gaan we de Hoelemerdiekje op, we zitte an de rangd
Leit vol mit skepekeutels, en die plakke an je bangd

Je nadert nou Hoelm en Westerklief, ik kom liever van de are kangt
De weg gaat heel langzaam omhôôg, je waat je in ien ander langt

Den Oosterkliefen deur de koog op De Noever an
Op de haven is bedrijfigheid, en mit flora feest kenne ze d'r wat van

Het ouwe postkantoor en de kapel, deden ze van de hangt
Die staan nou mooi te pronken bij ut Enkhuuzer zangt

Ik ben louvig van de rit, v'evend vroeg naar de kooi
Mien vrouw het ut wel meer den tien keer zeit, wat is Wieringen toch mooi.

P. Rotgans
Oosterland




Deel op Facebook